Reisverhalen: Laatste week India en Nepal.

Hallo lieve mensen!

 

Aleereerst il ik even zeggen dat ik heel blij ben met alle lieve berichtjes die jullie steeds achter laten. Wat leuk dat jullie allemaal nog steeds mijn verhaaltjes lezen. Dus daarvoor, hartelijk bedankt allemaal!

 

Zo het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatste heb geschreven. Inmiddels zitten we alweer in nepal maar ik zal jullie eerst nog even over de laatste week india vertellen.

 

Na Jaipur zijn we doorgereisd naar Agra. Daar zijn we de eerste dag in alle vroegte om vijf uur opgestaan. Er was nog niemand, als enigen stonden we vol spanning te wachten... Vanaf zes uur begon zich achter ons een rij te vormen, maar wij hielden moedig onze eerste plek bezet. Totdat om zeven uur de poorten piepend open gingen. Rennend snelden we langs alle wachters totdat we hem zagen opdoemen vanuit de mist. En daar stonden we, Sara en Anna alleen met de Taj Mahal. Super vet, magisch! 

Vijf minuten later stond het natuurlijk vol met andere mensen. maar wij hebben ons momentje met de Taj gehad

Omdat dit toch niet meer te overtreffen viel hebben we de dagen erna niet hel veel boeiends gedaan in Agra en vooral wat rondgelopen tot onze trein naar Varanassi kwam.

 

Varanassi was iets waar ik me ook al heel lang op verheugd had. Je hebt daar allerlei ghats (soort trappen naar het water toe) aan de ganges liggen. De ganges is de meest heilige rivier in India en heel het leven in de stad speelt zich rondom deze rivier af. Aan deze ghats zitten mensen te baden, hun kleding en buffels te wassen, te eten, te spelen enz.

Ohh en een klein detail; op de ghats worden ook alle lijken verbrand. De verbranding vind plaats om het lichaam te reinigen van zonden, en daarna word de as in de ganges gegooid. Men geloofd hier dat als je in de ganges word gestrooid, je verlost bent van de circkel van wedergeboortes en niravana hebt bereikt. Voor hen is dit iets heel moois dus.

Toeristen vinden dit natuurlijk erg spannend allemaal omdat er af en toe nog wel eens een arm of been uit zoon vuurtje steekt. De locals weten dit natuurlijk en zijn nooit te beroerd om je (ongevraagd) de weg naar deze zogenaamde "burning ghats" te wijzen; " miss the burning bodies are that way". Aha bedankt.

Hoe spanned deze bezigheden ook zijn, wij vonden het nogal genant om hier uren naar te gaan staan kijken en hebben dus vooral langs alle andere ghats gelopen. En dat was echt super leuk. Er is vanalles te zien en er hing een hele relaxte sfeer.

Ook hebben we nog een keertje sochtends tijdens zonsopkomst een boottochtje over de ganges gemaakt. Wat helemaal super mooi is omdat je alle bedrijvigheid dan rustig vanaf het water kan bekijken.

 

Kortom onze laatste week in was echt super leuk!

Toen we sochtends op de bus stonden te wachten die ons naar de grens met Nepal zou brengen voelde ik me dan ook nogal weemoedig. Het voelde heel jammer en raar om India na bijna 5 weken te verlaten.

Na enorme afgezet te zijn door de "toerist-bus-compagnie" en in een lokale ik-stop-om-de-5-min-bus te zijn geduwd vond ik het al iets minder jammer. Na een twaalf uur durende busreis met heel vervelend kijkende en handtastelijke mannen naast me, vond ik het al ietsjes minder jammer. En nadat bleek dat de Indiers de grens lekker vroeg sloten zodat je nog een nachtje in een Indisch hotel moest slapen, had van mij heel India met iedereen erin mogen ontploffen!

 

Als ik er nu zo op terug kijk vond ik India een heel fascinerend, mooi en tegenstrijdig land.

Het is een land dat zo anders is dan alle andere landen die ik ooit gezien heb.

Het is een land dat je overspoelt met indrukken, en het enige dat je kan doen is ervan genieten en proberen er niet in te verdrinken.

Het is een land waar ik soms echt moeite moest doen om de rust in mijn hoofd te vinden tussen alle drukte.

Het is een land waar je met je neus op de enorme ellende en armoede van mensen word gedrukt.

Het is een land waar we heel veel lieve mensen ontmoet hebben, maar waar het heel veel mensen ook vooral om je geld te doen is.

Kortom India en ik hebben nogal een haat-liefde verhouding. India is een beetje zoals een foute man Je weet dat het niet goed voor je kan zijn, maar toch word je ertoe aangetrokken.

 

Zo dat was even mijn korte samenvatting van India.

Maargoed nu zitten we dus in Nepal... Waar ik een duidelijke liefdes-liefdes verhouding mee heb

De dag na de busreis zijn we naar een klein dorpje gegaan waar budha himself geboren is. Ter ere van dat heuglijke feit zijn er hier een stuk of 10 monostry's uit allerlei landen gebouwd. En wij hadden net het geluk in dit dorpje te zijn tijdens een budhistisch festival. Dat betekende dat het dorpje voor drie dagen lang het thuis was van ongeveer 5000 monniken uit allerlei landen! Overdag hebben we een beetje door het dorpje gelopen en langs alle monastry's gefiets. En S avonds rond 6 uur was de bijeenkomst van alle monniken in een nabij gelegen tempel afgelopen en stroomde de straat vol met monniken. Overal op straat zag je alleen maar mannen, vrouwen en kinderen in donker rode monnik gewaden. En stel je nou even voor dat wij in een stoet van al deze monniken liepen waar geen einde aan leek te komen. Nogal een once in a lifetime experience. Echt heel speciaal!

En het leukste was dat ze allemaal heel vrij waren. Ze sliepen in hetzelfde hostel als wij en aten in dezelfde restaurants. Iedereen sprak je aan, alle kinderen wouden op de foto enzovoorts. Echt heel leuk.

Hier hebben we twee heel relaxte dagen gehad.

 

Daarna zijn we doorgereisd naar Pokhara. De een na grootste stad van Nepal (maar nog steeds maar ongeveer zo groot als Breda) die tussen de bergen aan een meer is gelegen. Heel mooi! Het gedeelte waar wij verblijven is stiekem heel erg op toeristen gebouwd (zo kun je hier steak krijgen), staat het vol met souvenirhops (niet zo goed voor mijn budget) en is het super schoon. Maar stiekem is dat allemaal best wel fijn haha. Maar boven alles hangt hier gewoon een super lekkere sfeer! De nepalezen zijn super vriendelijk en lief en de omgeving is prachtig. Kortom we voelen ons hier heel goed thuis. We zitten hier dan ook al een dagje of 5-6.

In deze tijd hebben we veel gerelaxed maar ook zeer actieve dingen ondernomen (ja echt waar). Zo hebben we een hele dag rondgefietst, hebben we een mini-trekking gedaan van twee dagen en heb ik geparaglide!

 

Oke even een voor een:

Het paragliden was echt super vet. Je word samen met een begeleider in een harnasje gehesen en onder een soort van parashute-vleugelachtig ding gehesen. Daarna moet je van een klif af rennen. Ja dat was wel een klei beetje eng, maar veel minder als het nu klinkt hoor. En dan......... vlieg je! Overal om je heen zie je bergen en meren en je vliegt gewoon letterlijk tussen enorme aderlaars, super mooi! Echt enorm vet.

De minitrekking was ook heeeeel leuk. We hadden een gids gehuurd, meer voor de gezelligheid als voor de noodzaak. En dat bleek een hele goed beslissing. In plaatst van met zijn tweeen liepen we nu met onze gids; een heel schattig 18 jarig ventje, biszju (ofzoiets) genaamd, en een spaans meisje. En in het dorpje waar we zouden overnachten zouden ook twee australische jongens zitten. Dus An en ik konden ons verheugen op twee echte beach boys

Gelukkig hoefde we niet zo heel lang te lopen , maar een uurtje of vier. De tocht ging door enorm mooi landschappen! Rond en uurtje of vijf kwamen we aan op onze overnachtingsplek: de annapurna eco village. Een klein dorpje waar ze als community alles heel mooi hadden geregeld. Zo leven ze van de dingen die ze zelf verbouwen en koken ze op biogas gemaakt van de poep van hun buffels. Het lag op een berg, en je keek uit op allerlei valleien en besneeuwde bergtoppen.

Maar het mooiste aan onze nacht in dit dorpje was misschien nog wel het gezelschap. Naast buszju, het spaanse meisje en een aantal hel lieve bewoners waren er dus ook de twee australische jongens. We moeten zeggen dat we bij de ontmoeting even teleurgesteld waren, want in plaats van twee beachboys kregen we twee oude mannen met overgewicht. Maar wat een geweldige gasten! Ze sponsorden het schooltje in het dorp en zaten daarom een week in de eco village. De avond was echt geweldig, heel de tijd rond het kampvuur gezeten en geluisterd naar alle smakelijke en hilarische verhalen van de twee australischers. Echt een super mooie plek met een geweldige sfeer!

Ik had hier makkelijk een week kunnen blijven met al deze lieve mensen, maar helaas moesten we door. Na de school bekeken te hebben zijn we begonnen aan onze trg tocht die leidde door het geboortedorp van onze gids (waar zijn moeder nog voor ons heeft gekookt, super lief!).

 

Kortom we hebben al super leuke dingen gedaan in dit prachtige land! En hoewel dit echt een te relaxte plek is moeten we onszelf morgen lostrekken om naar een klein dorpje hier in de buurt te gaan. Daarna zullen we nog een paar dagen naar Kathmandu (de hoofdstad) gaan en daarna vliegen we alweer naar Thailand. Wat gaat de tijd toch snel.

Maar doorover volgende keer meer.

 

Een hele dikke kus vanuit Nepal!